Het lot had het niet echt met ons voor stek 11. De door ons gevreesde stek. De eerste 2 jaar hadden we ook in dat vak gezeten en zonder succes.

Iedereen weet dat als je daar zit je erg je best moet doen om een vis te vangen. Na het opbouwen was het startschot daar. Ik begon met een de pen langs de kant. En de andere statisch aan de overkant. er was wel wat activiteit bij mijn pennetje te ontdekken maar de aanbeten bleven uit.

In de loop van de avond kreeg in een zakker, ik wist het meteen. Een brasum had mijn boilie te pakken. Echt gelukkig zijn we er niet mee.

Een uur erna was het weer raak weer een brasum. Denny vroeg me of ik het wel begrepen had. Het is geen witvis wedstrijd.

Na het inhalen van de lijn werdt het duidelijk. Mijn haak zat gedraait dan is het niet echt raar dat de vis niet gehaakt is. Dat is het risico van inwerpen.

De vangsten waren echt tegen gevallen. Zo had er een de 8ste prijs toen hij een vis van 3 kilo + ving. Nou dat zegt iets over de vangsten. We waren zo gedeprimeerd dat we geen zin in de prijsuitrijking hadden.