Maart, ja het blijft wat rustig rondom het vissen heb wat verjaardagen en ben daarom niet echt veel aan het water te vinden. Zonde, maar de boilie fabriek draait wel door, gelukkig. We zijn dan ook wel een ander tempo gaan gebruiken 1 draaien per anderhalve week en om de 2 dagen voeren. En het is me toch raar weer de ene dag stormt het de andere dag vriest het. Je kunt er in ieder geval geen touw aan knopen.

Dag! Dromen

Begin april mag ik me weer begeven naar de waterkant. Het weer is best lekker, de temperatuur gaat richting paaigedrag van de zeer geliefde vis. Na wat opserveren zag ik wat kolken in de buurt van een smal slootje. De keuze was dus makkelijk. Ook omdat mijn stek bezet was dan moet je wel. Na een half uurtje liggen er 2 hengel naar de ingang van de sloot. Paul heeft zijn toevlucht gezocht in de buurt van het strandje. Logies omdat het daar ook lekker ondiep is. Snel de tent en dan lekker even zitten. Met een biertje in de hand. Kijken hoe de zon wel weer vroeg onder gaat. Het is een zeer stille avond, af en toe hoor je een plons op het water.

Dat voelt raar, de verhalen, de beelden de foto´s van de meest uitzonderlijke vissen van het water, en ik vang een kleintje, het is toch een karper.
Voortaan zal ik wat minder dag dromen.

Eerste nacht

Begin mei hebben we besloten om meerdere dagen te gaan vissen. Normaal gaan we naar Hilvarenbeek voor een week. Zeer ontspannen moet ik zeggen. Maar om er even op terug te komen, we bleven dus gewoon op ons thuis water. We hadden besloten dat we op een donderdag naar de stek te gaan omdat we in het weekend drukte verwachte. Het was ondertussen prima weer, heerlijk 20 tot 25 graden. Als eerste de hengels in gooien. Daarna evenlekker in het zonnetje liggen met een biertje erbij.

Ondanks dat het alweer mei was werd het al snel donker. En lagen dus al snel in ons mandje. Ik kon de slaap niet echt vatten, ik dacht aan wat er ons allemaal stond te wachten die nacht.
Het leek een eindeloos verhaal te worden, de ene na de andere vis kwam in mijn gedachten het drogen op. Opeens een piep, ik zit gelijk stijf rechtop in mijn bed. Zo dat ging snel, het was al licht en niet zo klein beetje ook. Het was al tien uur, en zag Paul met zijn hengels rommelen. Zeker last van meer koeten gehad, ze zaten zag ik ook al op mijn stek.

De tweede nacht

Die namiddag hadden we het vooral over het vissen in Hilvarenbeek. Daar visten we ook al 3 jaar maar hadden nog nooit echt een uitermate goede sessie gehad. Al was het vorige jaar niet slecht. We hadden met ze tweeën 9 vissen en 1 verspeeld. De zwaarste vissen waren 21.3 en 22 pond. Niet de grootste, maar wel mooie vissen. Het jaar ervoor was het helemaal bar en boos. 1 vis met drie man en hij woog 11 pond. Ook snel om te vergeten. Maar ja het eerste jaar was voor mij het succesvolst ik ving 1 vis van 27 pond een toenmalig record. Maar ja weer maar 1 vis en dat met drie man. Zou het dit jaar weer zo gaan, dat hield ons deze dag aardig bezig.

Om na enkele minuten een zeer lange schubkarper te landen. Na weging bleek deze vis 27 pond te wegen. Gaaf hoor daar is de eerste vis sinds een lange tijd. Na wat foto’s hebben we de vis voorzichtig terug gezet en zijn element. De eerste zonnestralen voelde ik op mijn gezicht en was van mening om niet meer te gaan slapen. Koffie zetten was meer van belang. De sfeer zat er gelijk goed in.

Mijn beurt

Tegen een uur of tien was de temperatuur aardig aan het oplopen. Het zou 25 graden worden. Niet verkeerd het en na die vangst van Paul kon zijn dag al helemaal niet stuk. Terwijl ik in mijn tent aan het zoeken ben hoor ik vanaf mijn hengels een aantal piepen. Ik vermoede dat het weer zoon koet was, en reageerde niet echt. Ik keek en zag hoe mijn swinger tot op het laagste punt was gezakt.Paul viste zo al een tijdje met slappe lijnen zodat de vissen er niet van konden schrikken. Er klonk weer een piep maar nu was de swinger op zijn retour naar boven, ik pakte de hengel en hebbes.

Later bleek dat die karper onze boilies wel heel lekker vond omdat Paul hem ook had gevangen, in maart. Na wat foto’s hebben we de vis weer in zijn element terug gezet.

Ik voelde me erg raar was blij met die vis maar baalde tegelijk omdat ik deze al eens had gevangen. Nouja, veel slechter kon deze vakantie al niet. We hadden alle bij een leuke vis en niet al te min, mooi weer. Na het uitleggen van mijn lijn hebben we getoost op de vangsten. Ik denk dat het een uur erna was en ik lag lekker op mijn stretcher bij mijn tent. Terwijl ik daar lig weg te dutten krijg ik op mijn linker hengel een knoert harde run. Ik dender van mijn stretcher en pak de betreffende hengel. Ik voel 1 tik op mijn hengeltop, en het is over. Kwijt shit, bij het uit het water halen van mijn lood zie ik dat mijn onderlijn afgebroken was. Hoe kan dat nou. En bedacht me opeens dat er aardig wat mosselen op deze bodem lagen waar waarschijnlijk de lijn langs ging. Helaas zo werkt het nou eenmaal, je kunt niet altijd winnen, dat zou niet leuk zijn.

Top sport

De volgende dag word ik wakker door Paul. Zijn dagelijks ritueel speelde weer af. Naar huis douche, koffie zetten en weer naar de waterkant. En tegen een uur of tien zat ik half uitgezakt op mijn stretcher. Het ging heel erg warm worden. Tegen een uur of 11 kwam een maatje even kijken en zaten dus al snel aan het bier, en omdat het weekend was, kwamen er steeds meer bekende langs. Hierdoor ging het bier zo snel.De temperatuur droogde ons langzaam uit zodat we verplicht extra bier moesten halen. We voelden ons aardig rozig worden. Tegen een uur of 3 kwam mijn oom rein even kijken hoe de vangsten ervoor stonden.

Ik sta na een minuut of 3 a 4 in het water. Ik zie de lijn op zo'n meter van mij vandaan het water in gaan. Opeens een witte vlek, dat steeds grote wordt zo dat ik hem geheel kan bekijken. Zo groot heb ik nog nooit gezien, ik attendeer Paul dat hij even serieus moet worden. Dat het een mega big is. Na een minuut of 10 kan ik de vis in het net laten glijden. Ik kijk in het net en mijn mond valt open, Paul dit is hem. De grootste vis van de plas. Deze gaat over de 40 pond, gegarandeerd. Met wat hulp van Paul en ome rein tillen we de vis op de kant. Paul kijkt ome Rein aan en zegt “kan niet vissen hé” zwijgend kijkt hij naar de vis en knik bedacht. Na weging bleek de vis 43,2 pond te wegen, wel lichter dan dat hij vorig jaar was. Na wat foto’s en wat film hebben we de vis weer terug gezet in het water. Door het dolle waren we. Een Nederlandse veertiger onbeschrijfelijk. Al keert de rust weder, inwendig blijft het heel de nacht een zooitje. Ik kan niet echt slapen. De volgende dag zouden we weer gaan opruimen. Wat een verhaal begonnen met veel werk en nu een Pb voor Paul die hij waarschijnlijk nooit meer verbeterd. De sessie brengt ons geen nieuwe vissen. En beëindigen de sessie.

Voldaan

De opkomende sessie bleef visloos, en door het privé leven komt het niet echt tot vissen.