-- Domain
de Pimprez
-- Missie
Tenerife
-- Vossenmeren
-- Target
Volschub
-- Heijderbos
-- Frankrijk-
Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
--
In
Dienst vh Leger
--
Op Weg Naar:
--
Concours 2004
--
Jaarverslag 2004 - 1
--
Jaarverslag 2004 - 2
--
Jaarverslag 2004 - 3
--
Jaarverslag 2004 - 4
-- De
verandering
-- De
Voercampagne 1
-- De
Voercampagne 2
-- Pech
|
|
Verhalen |
=> Op Weg Naar Deze Vis |
16/17-10-2004
Ik heb al aan
tijdje een mooi watertje op het oog.
Het ligt op industrie terrein is redelijk langgerekt
en herbergt mooie zeelten, hier kom ik regelmatig
voorbij en zag ik de wind steeds krachtig in een
hoek staan. Hierdoor besloot ik om eens een voercampagne
te starten en de gok te wagen. Het kwam er maar
niet van, maar toen ik hoorde van een vismaat dat
hij hier ooit een 27 ponder heeft gevangen en dat
er verhalen gaan dat die al in de dertig zou zijn
zette ik de stap.
De wind stond
niet echt gunstig dus voerde ik op twee verschillende
plaatsen: De stek waar normaal altijd de wind op
staat en voor en onder een wilgenboompje waar nu
de wind op staat.
Een weekje voerde ik en de wind bleef maar tegen
het lange stukje van het wilgenboompje staan. Zaterdag
op zondag ging het gebeuren, vol verwachting fietste
ik zwaarbeladen richting m’n stek. Eerst de
hengels uitlopen ik heb nog genoeg tijd voor m’n
stretcher en plu. Toen de stretcher net stond hoorde
ik een piep... Nu al! Kort hierna een serie piepjes
en de swinger lag op de grond. Het zal wel zeelt
zijn dacht ik bij mezelf. Gelukkig dacht ik niet
goed want een zeelt is niet zo sterk! Na vijf minuten
hangt de eerste karper wat geeft dat een voldoening
zeg! Vijf komma vijf pond dat viel wel weer tegen,
Nouja het zijn de giganten van morgen dacht ik bij
mezelf. In dit water zit ten minste toekomst! Na
vijf minuten de eerste vis ik kon het haast niet
geloven alles was perfect dus de vis lag deze tijd
al te wachten op die heerlijke knikkers die afgelopen
week ook telkens het water in plonsden.
|
| Hengel
opnieuw uitlopen en m’n gloednieuwe FOX evolution
plus opzetten. Wat een fantastisch ding zeg, alleen
moet je wel voorzichtig zijn met de lichtgewicht aluminium
stokken ik had er al 1 gebroken, niet forceren die
handel! Maar goed, genietend van het buiten en vissen
zijn lag ik op m’n stretcher. Twee uur na aankomst
kreeg ik m’n tweede aanbeet! Weer voor het wilgenboompje
en weer zo’n zakker. |
|
| Snel slip wat
strakker en druk zetten. Zo! Dit voelde ff wat anders
dan een 5,5 pond visje, hier zat gewicht in! De vis
met een aardig voelend gewicht zwom rustig een hele
grote halve cirkel. M’n hart sloeg overuren!
Zou dit mijn felbegeerde targetvis zijn van misschien
wel 30 pond? Toen de vis vlak voor m’n voeten
was zag ik hem pas, nee een dertiger was dit niet
maar wel een van mijn grootste vissen ooit, 20 pond
bij 83 cm kon geland worden. |
| Snel
in de bewaarzak, en even later toen een vismaat ff
foto’s was komen maken mocht ze weer zwemmen.
Wat een beauty zeg. Helemaal tevreden maar ook vol
verwachting viel ik die avond in slaap. De rest van
de nacht heb ik heerlijk geslapen en geen piepje meer
gehad. S’ochtends pak ik al vroeg op om niet
bij eventuele politie op te vallen. Nachtvissen en
wild kamperen, mag immers allang niet meer. Tevreden
ben ik weer in de ochtenddauw naar huis gefietst.
|
|
| Nu ik dit verslag
typ ben ik alweer bezig met mijn tweede voercampagne
op dit water, aankomende weekend ga ik weer achter
de enkele karpers die in dit onvoorspelbare water
zwemmen aan. |
30/31-10-2004
Ik heb weer een
week lang gevoerd op mijn nieuwe watertje. Zaterdag
op zondag ging het weer gebeuren. Weer een spannende
verwachtingsvolle sessie.
Om 16 uur bracht
m’n vader me richting viswater. Het was mooi
het zonnetje scheen en ik had er best zin in. Toen
m’n vader net weg was kwam ik er tot mijn
grote verdriet achter dat ik mijn beetmelders plus
steunen was vergeten! Me vader zou nog even terug
komen met een fotorolletje. Gelukkig wou papa de
beetmelders wel even ophalen. Ondertussen ging ik
maar m’n hengels uitlopen, dat ging bij m’n
rechter drie keer verkeerd omdat ik bij het strak
draaien, twee keer de lijn in de planten of andere
obstakels vast kwam te zitten. En 1 keer ging het
bijna goed maar, verplaatste ik m’n lood bij
het strak draaien. Nou ja daar zat ik dan in het
gras naar m’n hengeltopjes te staren. Ik was
intussen al knap sacherijnig.
Het was al vijf
uur toen m’n vader met de beetmelders kwam.
Snel alles plaatsen en de rechter hengel toch voor
de zekerheid nog een keer uitlopen.
|
| Rond
deze tijd voerde ik normaal en daarom baalde ik ook
zo dat ik de hengels niet een tijdje daarvoor perfect
had ingelegd . Erg veel vertrouwen had ik niet meer.
Martin wels, een goede snoekvis maat van mij kwam
ook mee tot een uur of 3 s’nachts. Hij maakte
voor het eerst kennis met de echte karpervisserij.
Hij ging vissen in een vijver achter mij waar best
veel kleine karper schijnt te zwemmen. Langzaam werd
het donker en de hengels bleven stil liggen. |
|
Om 19:00 uur
ging ik maar even op m’n stretcher liggen.
Om kwart over zeven bedacht ik me dat ik de laatste
nacht hier om zeven uur de laatste aanbeet had,
Mijn vertrouwen stond sterk op twijfelachtig! Om
20 over kreeg ik dan toch een piepje ik schrik op
en kijk naar m’n swinger die langzaam omhoog
klimt. Plots volgt er een gierende run. Yes, Martin!
Ik heb er een! Martin komt snel aanrennen en ziet
mij daar met een behoorlijk kromme hengel staan.
Hier zat weer eens gewicht in! Zou dit hem dan zijn,
na een paar minuten zwom de vis rondjes voor het
schepnet. We konden alles slecht zien omdat het
pikdonker was en ik m’n lamp vergeten was.
Uiteindelijk
kregen we de vis toch in het net. Toen ik hem er
uit tilde schrok ik behoorlijk. Wat een vis! 89
cm met een grote ronde buik. Dit zou wel eens die
ene karper kunnen zijn, die ene die ik zo graag
eens wou en moest vangen! De weegschaal erbij, altijd
een spannend moment. Zo die draaide aardig door,
even vloog die over de 15 kilo heen maar bleef hangen
op 14,4 kilo! Dit is hem dit is die ene vis! Ik
kon het maar moeilijk beseffen. Die hele nacht heb
ik aan deze vis gedacht.
Natuurlijk wilde
ik wel foto’s bij daglicht maar ik besloot
toch maar de vis in het donker te fotograferen en
weer te laten zwemmen. Wat een bak weer! Ongelofelijk.
Verder die nacht kreeg ik nog een typische brasem
aanbeet wat toch resulteerde ik een prachtkarpertje
van 9 pond. Later kreeg ik nog een zakker wat weer
een 9 pond karpertje bleek. Zo dat zijn er al drie!
Zoveel heb ik nog nooit gevangen op 1 nacht in Nederland.
Uiteindelijk ving Martin gelukkig ook zijn karper
van 61 cm en 6 pond.
|
S'ochtends
vroeg ving in nog twee brasems. De karpers zijn
van de stek.
Misschien komt
er nog een sessie op dit water. Er schijnt nog een
mooie spiegel te zwemmen, maar eigenlijk heb ik
hetgeen waarvoor ik me op dit water stortte al 28,4
pond! |
|
Valentijn
van Bergen
|